Plukken is het verwijderen van loszittende dekharen bij ruwharige vachten. De vacht dient in dit geval goed “plukrijp” te zijn om de huid (en de hond) zo min mogelijk te irriteren.

Loszittende haren worden met wortel en al verwijderd. Men doet dit door het haar plukje voor plukje, op sommige plaatsen haar voor haar, in de groeirichting weg te trekken. Wanneer te ruw geplukt wordt, of te grote plukken tegelijkertijd gepakt worden, trekt men de ondervacht mee en doet men de hond en huid geweld aan.

Het is altijd het beste om boven in het haar te plukken, op die manier komt men niet aan de ondervacht, zodat een gelijkmatig eindresultaat te zien is zonder gaten in de onderwol.

Overigens kan één te kaal geplukt plekje geen kwaad voor de huid, maar we moeten toch proberen het te vermijden.

Tegelijkertijd met het plukken dient de huid strak gehouden te worden, om de behandeling zo prettig mogelijk te laten verlopen. Als de hond steeds aan z’n vel getrokken wordt kan de behandeling pijnlijk en daardoor moeizaam verlopen. De huid heeft in dit geval veel te verduren en kan zelfs kleine bloeduitstortinkjes vertonen met nadien huidproblemen.

Bij het plukken gaan we ervan uit dat in één keer de gehele harde bovenvacht weggeplukt wordt. De zachte ondervacht blijft staan.

Na 6 tot 8 weken kan dan de achtergebleven wol worden nageplukt of- getrimd. De nieuwe, harde en intens gekleurde vacht is dan doorgekomen.

Houd voor spijkerharde vachten 6 weken en voor zachtere vachten 8 weken (of zelfs 10 weken) aan als wachttermijn voor de napluk.

Bij het plukken kunnen we gebruik maken van zgn. “vinger condooms” om onze vingers te beschermen tegen het insnijden door de soms scherpe haren:

Om meer grip te krijgen op de haren (bij met name de haren in de oren) gebruiken we vaak plukpoeder: